Podobna pisownia Podobna pisownia: -fulFulfullfuulfułłfùlfúlfül

ful (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ful], AS[ful]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) język regionu Afryki Zachodniej używany przez ludy Fula; zob. też język ful w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) karc. układ kart w pokerze i oczek w grze w kości: trójka z parą
(2.2) pot. piwo pełne, jasne

liczebnik nieokreślony

(3.1) pot. pełno, do pełna
(3.2) pot. mnóstwo
odmiana:
(1.1) nieodm.,
(2.1-2)
(3.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Wśród dialektów zachodnio-bantuidalnych stanowisko odrębne zajmuje ful, język, który pod wpływem narzeczy semicko-chamickich i ngo-nke oddalił się znacznie od pierwotnego typu rodziny.[1]
(2.1) Pamiętam pewne rozdanie, gdy na stole piętrzyła się całkiem spora sterta banknotów, i autora Całej jaskrawości, który zgarnął to wszystko na śmiertelnego fula.[2]
składnia:
(3.1) ful + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) język ful, fula, fulani, fulfulde
(2.1) full
(2.2) full
(3.1) pełno
(3.2) mnóstwo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(2.1-2) (3.1)
rzecz. full m
związki frazeologiczne:
na ful
etymologia:
(2.1-2) (3.1) ang. full
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: full
(2.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: full
źródła:
  1. Tadeusz Milewski Zarys językoznawstwa ogólnego, t. 2 Rozmieszczenie języków, Wydawnictwo Towarzystwa Ludoznawczego, Kraków-Lublin 1948
  2. „Twórczość”, t. 57, wyd. 6-9, s. 161

ful (język starosaksoński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pełny
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz starosaksoński, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

ful (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
IPA[fʉːl] ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) brzydki, nieładny, szpetny
(1.2) niegodziwy, podły, wredny
odmiana:
(1) ful, fult, fula; st. wyższy fulare; st. najwyższy fulast
przykłady:
(1.1) Anna har två fula barn.Anna ma dwoje brzydkich dzieci.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) oestetisk, oskön, smaklös
(1.2) oschysst, otrevlig, tarvlig, nedrig, elak
antonimy:
(1.1) vacker, snygg, fager, söt
(1.2) schysst, hederlig, anständig
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fulhet, fuling
przysł. fult
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe fulspel
fraza rzeczownikowa den fula ankungenful fiskful fläckful gubbefult knepfula minerfula ordfult språk
złożenie przymiotnikowe fulsnygg
fraza przymiotnikowa ful i munful som stryk
etymologia:
st.szw. fūlbrzydki, cuchnący < pragerm. *fulaz; isl. fúll, goc. 𐍆𐌿𐌻𐍃 (fūls), st.ang. fūl (ang. foul), niem. faul
uwagi:
nie mylić z: fullpełny; pijany
źródła: