Podobna pisownia Podobna pisownia: Typ

typ (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i, IPA[tɨp], AS[typ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rodzaj, wzorzec
(1.2) osoba skupiająca cechy ludzi pewnej kategorii
(1.3) ktoś lub coś przewidziane przez kogoś na zwycięzcę
(1.4) syst. zool. kategoria w systematyce zwierząt; zob. też typ (biologia) w Wikipedii
(1.5) charakterystyczny wygląd i budowa człowieka w zależności od jego rasy lub przynależności etnicznej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. podejrzany mężczyzna
odmiana:
(1.1-5)
(2.1)
przykłady:
(1.1) W tej części sklepu znajdują się buty typu turystycznego i sportowego.
(1.2) Mariusz to typ samotnika.
(1.3) Ten koń to mój typ. Postawiłem na niego 100 złotych.
(1.4) Strunowce to jeden z typów należących do królestwa zwierząt.
(1.5) Typ orientalny odznacza się dosyć wysokim wzrostem.
(2.1) Patrz na tego typa, jak on wygląda! Ubranie to chyba musiał ze śmietnika wyciągnąć!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.4) syst. bot. gromada
(2.1) typek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. typek m, podtyp m, typowość ż, typizacja ż
czas. typować ndk., wytypować dk.
przym. typowy, typiczny
przysł. typowo
związki frazeologiczne:
typ spod ciemnej gwiazdy
etymologia:
łac. typus < gr. τύπος < gr. τύπτωbić
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

typ (język czeski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) typ, rodzaj
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

typ (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) typ, rodzaj[1]
odmiana:
(1.1) en typ, typen, typer, typerna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sort, slag
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. typisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen