Podobna pisownia Podobna pisownia: Bark

bark (język polski)Edytuj

 
bark (1.2)
wymowa:
IPA[bark], AS[bark] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem; zob. też bark (anatomia) w Wikipedii
(1.2) żegl. żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; ostatni z nich ma omasztowanie skośne, pozostałe maszty niosą ożaglowanie rejowe; zob. też bark (żaglowiec) w Wikipedii
(1.3) zob. barki
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Znów zwichnąłem sobie bark.
(1.2) Nasza żaglówka jest bardzo mała przy tym barku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zwichnąć / nadwyrężyć sobie / komuś bark
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym. barczysty, barkowy; rzecz. bary
związki frazeologiczne:
wziąć na swoje barkispoczywać na barkach
etymologia:
(1.1) prasł. *br̥kъ → 'coś ostrego, spiczastego'[1]
(1.2) ang., łac. barca[2]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała
(1.2) nie mylić z „barka
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło bark w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2. Hasło bark w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

bark (język angielski)Edytuj

 
bark (1.2)
 
bark (1.3)
wymowa:
wymowa amerykańska?/i
IPA/bɑː(ɹ)k/, SAMPA/bA:(r)k/
homofon: barque
?/i ?/i ?/i ?/i ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) szczeknięcie (dźwięk wydawany przez psa podczas szczekania)
(1.2) bot. kora (okrycie pnia drzewa)
(1.3) żegl. bark (rodzaj żaglowca)

czasownik nieprzechodni

(2.1) szczekać
(2.2) warczeć (mówić nieuprzejmie)

czasownik przechodni

(3.1) usuwać korę
odmiana:
(1.1-3) lp bark; lm barks
(2.1-2) (3.1) bark, barked, barked; he barks; be barking
przykłady:
(2.1) Suddenly a dog jumped and started to bark.Nagle wyskoczył pies i zaczął szczekać.
(3.1) The woodcutter barked all the lumbers already in the forest.Drwal ściągnął korę z wszystkich drzew już w lesie.
składnia:
kolokacje:
(1.2) bark beetle
(2.1) bark out
synonimy:
(1.3) barque
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.2) rzecz. bark beetle; przym. barkless
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) z (2.1)
(1.2) pragerm. borke
(1.3) zob. barque
(2.1) średnioang. berken, st.ang. beorcan, pragerm.
(3.1) z (1.2)
uwagi:
źródła:

bark (język czeski)Edytuj

 
bark (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) bark (żaglowiec)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bark (język duński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bot. kora
odmiana:
(1.1) en bark, barken; blm
przykłady:
(1.1) Jeg skar et hjerte i barken med en kniv.Wyrżnąłem na korze serce nożem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord. bǫrkr
uwagi:
(1.1) zobacz też: słownik tematyczny - leśnictwo
źródła:

bark (esperanto (morfem))Edytuj

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) barka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. barko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1905 (Fundamento de Esperanto). Baza Radikaro Oficiala: grupa 9.
źródła:

bark (język norweski (bokmål))Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. kora
odmiana:
(1.1) en bark, barken
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord. börkr
uwagi:
źródła:

bark (język słowacki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) mar. bark (rodzaj żaglowca)[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło bark w: Slovník cudzích slov (akademický), pod red. V. Petráčkovej i J. Krausa, Bratysława, Slovenské pedagogické nakladateľstvo – Mladé letá, 2005, ISBN 80-10-00381-6.
  2.   Hasło [1] w: Encyclopaedia Beliana, Centrum spoločných činností Slovenskej akadémie vied, Encyklopedický ústav.

bark (język szwedzki)Edytuj

 
bark (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kora
odmiana:
(1.1) en bark, barken
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) barkborre
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: