środek (język polski)Edytuj

 
środek (1.1) kwiatu
 
w środku (1.2) namiotu
 
środki (1.3) czystości
 
czworonożny środek (1.3) transportu
wymowa:
?/i, IPA[ˈɕrɔdɛk], AS[środek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miejsce jednakowo oddalone od krawędzi
(1.2) wnętrze
(1.3) coś, co ułatwia działanie
(1.4) dobro ekonomiczne
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Krzesło stoi na środku pokoju.
(1.2) Zaprosiłem gości do środka i podałem kawę.
(1.3) Ten środek na mole na pewno wam pomoże.
(1.4) Aktualnie mam dużo środków na koncie.
(1.4) Środki ze sprzedaży działki miały pójść na rozbudowę kawiarnii, ale wciąż wiele brakuje.
składnia:
(1.3) środek + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) centrum, ognisko, siedlisko
(1.2) wnętrze
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.3) lekarstwo, panaceum, specyfik
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. środa ż, środkowy mos, środkowa ż, przeciwśrodek mrz, środkowanie n, dośrodkowywanie n, dośrodkowanie n, wyśrodkowanie n, wypośrodkowanie n, środowisko n
zdrobn. środeczek mrz
czas. środkować ndk., wyśrodkować dk., wypośrodkować dk., dośrodkowywać ndk., dośrodkować dk.
przym. środkowy, środowy, środowiskowy
przysł. pośrodku, środowiskowo
przyim. wśród, śród
przedr. śród-
związki frazeologiczne:
cel uświęca środkiśrodki produkcjizłoty środek
etymologia:
(1.3) prasł. *serdъkъ[1]
uwagi:
zob. też środek w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Aleksander Zajda, Analiza a synteza w rozwoju słownictwa polskiego, w: Historia języka, dialektologia, onomastyka w nowych kontekstach interpretacyjnych pod red. Renaty Przybylskiej, Macieja Raka, Agaty Kwaśnickiej-Janowicz, Wydawnictwo UJ, Kraków 2018, s. 134.