osnowa (język polski)Edytuj

 
osnowa (1) i wątek (2)
 
osnowa (1.1)
wymowa:
IPA[ɔsˈnɔva], AS[osnova] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) włók. sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ; zob. też osnowa (tkactwo) w Wikipedii
(1.2) w powieści, filmie lub innym utworze fabularnymtło wydarzeń
(1.3) przen. książk. baza, podstawa
(1.4) geod. wybrany zestaw punktów w terenie, podstawa konstrukcji mapy; zob. też osnowa geodezyjna w Wikipedii
(1.5) praw. zasadnicza treść wniosku, dokładnie określone żądanie
(1.6) środ. sport. strzelectwo konspekt zajęć strzeleckich[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ręce pani Pauliny (…) z wielką zręcznością i wprawą przerzucały pomiędzy osnową klocki również nićmi owinięte[2].
(1.3) Na wsi, lubo także strój i zabawa stanowiły główną osnowę mego życia, bywały jednak całe dnie ciszy, godziny rozmyślań[3].
składnia:
kolokacje:
osnowa oponyosnowa stopu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. osnowowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.5) zobacz też: petitum
tłumaczenia:
źródła:
  1. Monika Sobolewska, Słownictwo z zakresu strzelectwa sportowego w polszczyźnie współczesnej – wybrane zagadnienia, w: Socjolekt, idiolekt, idiostyl. Historia i współczesność pod red. Urszuli Sokólskiej, Uniwersytet w Białymstoku, Białystok 2017, s. 330.
  2. Eliza Orzeszkowa, Australczyk.
  3. Eliza Orzeszkowa, Pamiętnik Wacławy.