klocek (język polski)Edytuj

 
klocki (1.2)
 
klocki (1.2)
wymowa:
IPA[ˈklɔʦ̑ɛk], AS[klocek] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: kloc
(1.2) dziecięca zabawka o kształcie graniastosłupa
(1.3) pot. grub. odchody, kał[1]
(1.4) mech. część układu hamulcowego samochodu
(1.5) bibliot. kilka książek oprawionych razem[2]
(1.6) plast. płyta z wyrytym rysunkiem do odbijania go na papierze lub tkaninie[2]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ale ciężki klocek.
(1.2) Mój syn lubi się bawić klockami.
(1.3) Idę zrzucić klocka.
(1.4) Jutro jadę do mechanika, żeby wymienił mi klocki.
składnia:
kolokacje:
(1.4) wymieniać / wymienić klocki • wymiana klocków hamulcowych
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kloc m, klocuszek m, Klocek m
przym. klockowy, klocowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: kloc
źródła:
  1. Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 134, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
  2. 2,0 2,1 Danuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa ogólnego. Terminologizacja wyrazów potocznych, „Poradnik Językowy” nr 2/1979, s. 63.