fuldmåne

fuldmåne (język duński)Edytuj

 
fuldmåne (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) pełnia (księżyca)
odmiana:
(1.1) en fuldmåne, fuldmånen, fuldmåner, fuldmånerne
przykłady:
(1.1) Lad os ud og kigge fuldmånen.Wyjdźmy i popatrzmy na księżyc w pełni.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) duń. fuld + måne
uwagi:
źródła: