kende (język duński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) znać
(1.2) uznać
(1.3) poznać, rozpoznać
(1.4) archaiczne, biblijne współżyć seksualnie
odmiana:
(1) at kende, kender, kendte, kendt
przykłady:
(1.1) Jeg kender ham ikke.Nie znam go.
(1.1) I Polen kender vi kun til kirken fra én side, den foran alteretmen hvad er der den anden side?[1]W Polsce Kościół znamy tylko z jednej strony, tej przed ołtarzemale co jest po drugiej stronie?
(1.1) Den formodede gerningsmand er kendt af politiet.Domniemany sprawca jest znany policji.
(1.3) Retten kendte hende skyldig.Sąd uznał za winną.
(1.3) Jeg kendte ham stemmen.Poznałem go po głosie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) dømme
(1.3) genkende
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. kendlig, kendt, ukendt
rzecz. kender w
związki frazeologiczne:
kendeordprzedimek/rodzajniklære at kendepoznawać, dowiadywać się
etymologia:
st.nord. kenna
uwagi:
źródła:
  1. N.I.Larsen: Den katolske kirkes magt over Polen er brudt (da). Information.dk, 2018-10-29. [dostęp 2020-11-01].