denko (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈdɛ̃nkɔ], AS[dnko], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk-  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdrobn. dno[1][2]
(1.2) pot. dno niewielkiego pojemnika[1][3]
(1.3) przykrywka czegoś[1][4]
(1.4) górna część niektórych nakryć głowy[1][3]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.2) Renia nosi okulary grube jak denka od butelek.
(1.3) Chwalicie tabakę mości dobrodzieje, • Obaczcież co się wewnątrz tabakierki dzieje.Tu wycierając chustką zabrudzone denko, • Pokazał malowaną armiję maleńką (…)[5]
(1.4) Rogatywka to czapka o główce z kwadratowym denkiem, szczególnie rozpowszechniona w Polsce.
składnia:
(1.1-4) denko + D.
kolokacje:
(1.2) denko butelki / szklanki
(1.3) denko słoika
(1.4) denko kapelusza / cylindra / rogatywki
synonimy:
(1.1) denuszko
(1.3) wieczko, przykrywka
antonimy:
(1.2) wieczko
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dno n, denuszko n
przym. denny
przysł. dennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: dno
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3   Hasło denko w: Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. 1, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807-1814, s. 419.
  2. Krystyna Długosz-Kurczabowa, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-14361-9, s. 103.
  3. 3,0 3,1 Hasło denko w: Inny słownik języka polskiego, red. Mirosław Bańko, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7, s. 258.
  4. Janusz Rieger, Irena Masojć, Krystyna Rutkowska Słownictwo polszczyzny gwarowej na Litwie, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2006, ISBN 8371814313
  5. Adam Mickiewicz Pan Tadeusz, księga IV Dyplomatyka i łowy