złodziej

złodziej (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈzwɔʥ̑ɛ̇j], AS[zu̯oʒ́ėi ̯], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która kradnie
(1.2) st.pol. złoczyńca[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Złodziej sprzedawał na rynku skradzione przez siebie telefony komórkowe.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) złodziejaszek
antonimy:
(1.2) dobrodziej
hiperonimy:
(1.1) przestępca
hiponimy:
(1.1) hiena cmentarna, kieszonkowiec, koniokrad, rabuś, włamywacz
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. złodziejstwo n
forma żeńska złodziejka ż
zdrobn. złodziejaszek m
przym. złodziejski, złodziejaszkowaty
przysł. złodziejsko
związki frazeologiczne:
na złodzieju czapka goreokazja czyni złodziejazłodziej scen
etymologia:
pol. zło + dziaćdosł. ten, co dzieje (= robi) zło[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Jan Rozwadowski, O zjawiskach i rozwoju języka, „Język Polski” nr 5, listopad-grudzień 1921, s. 1-11.