zaprawa (język polski)Edytuj

 
zaprawa (1.1)
 
zaprawa (1.1) między cegłami
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bud. półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę; zob. też zaprawa (budownictwo) w Wikipedii
(1.2) czynności przygotowujące do czegoś[1]
(1.3) umiejętności zdobyte dzięki zaprawie (1.2)[2], przygotowanie do czegoś[1]
(1.4) kulin. mieszanina przypraw i cieczy nadająca lepszy smak i zapach potrawie
(1.5) ogrod. roln. środek chemiczny służący do usunięcia chorobotwórczych mikroorganizmów z nasion lub korzonków roślin[3]
(1.6) plast. substancja stosowana jako podkład pod farbę, lakier, politurę itp.[3]
odmiana:
przykłady:
składnia:
(1.2) zaprawa do D. • zaprawa przed N.[1]
kolokacje:
(1.1) zaprawa gipsowa / wapienna / cementowa / klejowa / szpachlowa / tynkarskaprzygotować / mieszać / rozrobić zaprawę • nałożyć / nakładać / rozprowadzić zaprawę • łączyć / wypełnić zaprawą
(1.2) doskonała / solidna / znakomita zaprawa • zaprawa sportowa / fizyczna / kondycyjna
(1.3) niezła / solidna / znakomita zaprawa • mieć / posiadać / zdobyć zaprawę
(1.4) zaprawa korzenna / cytrynowa / octowa / ziołowaskładniki zaprawy • przygotować / przyrządzić zaprawę • marynować / moczyć w zaprawie
(1.5) zaprawa nasienna
(1.6) zaprawa malarska / kredowa / klejowo-kredowa / olejowawarstwa zaprawy • nałożyć / nakładać / rozprowadzić zaprawę • pokryć zaprawą
synonimy:
(1.2) przygotowywanie / przygotowanie, wdrażanie / wdrożenie
(1.3) wprawa
(1.6) bejca, grunt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też zaprawa w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2   Hasło „zaprawa” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2.   Hasło „zaprawa” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 3,0 3,1   Hasło „zaprawa” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.