korzenny (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) kulin. przyprawiony korzeniami; pachnący taką przyprawą
(1.2) bot. odnoszący się do korzeni (roślin stanowiących przyprawy)
(1.3) daw. związany z handlem korzeniami
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. korzeń mrz, korzenność ż, korzennictwo n, korzeniówka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: