dziaders (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) pejor. mężczyzna w sile wieku, zwykle wpływowy, który traktuje kobiety lub młode osoby lekceważąco, protekcjonalnie, przedmiotowo, z poczuciem wyższości[1]
(1.2) pot. obraź. mężczyzna wykorzystujący swoją uprzywilejowaną pozycję społeczną do budowania swojego wizerunku[1]
(1.3) pot. żart. osoba o poglądach, gustach lub sposobie bycia, które zdaniem komentatora przestarzałe i nieadekwatne do teraźniejszości[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dla politycznych dziadersów kobiety to kwiatek u kożucha umilający życie: „całujemy panie w rączki”, ale do władzy się oczywiście nie nadają, bo jak wiadomo ich macice wędrują, wpadają w histerię[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / stawać się / stać się dziadersem • wyjść na dziadersa • uchodzić za dziadersa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziaderyzm m, dziadek m, dziadyga m, dziad m, dziadulo m, dziadzio m, dziadziuś m, dziadziunio m, dziadulek m, pradziad m, pradziadek m, prapradziad m, prapradziadek m, dziadkowie mos, dziadostwo n, dziadowanie n, dziadzienie n, zdziadzienie n, dziady nmos, dziadówka ż, dziadówa ż
czas. dziadować ndk., dziadzieć ndk., zdziadzieć dk.
przym. dziadkowy, dziadowy, dziadowski
przysł. dziadowsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dziad + -ers
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2   Hasło „dziaders” w: Obserwatorium Językowe Uniwersytetu Warszawskiego. Najnowsze słownictwo polskie, red. Mirosław Bańko, Maciej Czeszewski, Jan Burzyński.
  2. Sebastian Klauziński „Politycznym dziadersom nie mieści się w głowach, że «nasze drogie panie» chcą władzy”, rozmowa z dr Elżbietą Korolczuk, OKO.press, 2020-11-01