dziaders (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) pejor. mężczyzna w sile wieku, zwykle wpływowy, który traktuje kobiety lub młode osoby lekceważąco, protekcjonalnie, przedmiotowo, z poczuciem wyższości[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dla politycznych dziadersów kobiety to kwiatek u kożucha umilający życie: „całujemy panie w rączki”, ale do władzy się oczywiście nie nadają, bo jak wiadomo ich macice wędrują, wpadają w histerię[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / stawać się / stać się dziadersem • wyjść na dziadersa • uchodzić za dziadersa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziaderyzm m, dziadek m, dziadyga m, dziad m, dziadulo m, dziadzio m, dziadziuś m, dziadziunio m, dziadulek m, pradziad m, pradziadek m, prapradziad m, prapradziadek m, dziadkowie mos, dziadostwo n, dziadowanie n, dziadzienie n, zdziadzienie n, dziady nmos, dziadówka ż, dziadówa ż
czas. dziadować ndk., dziadzieć ndk., zdziadzieć dk.
przym. dziadkowy, dziadowy, dziadowski
przysł. dziadowsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dziad + -ers
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło „dziaders” w: Najnowsze Słownictwo Polskie, serwis Obserwatorium Językowego Uniwersytetu Warszawskiego
  2. Sebastian Klauziński „Politycznym dziadersom nie mieści się w głowach, że «nasze drogie panie» chcą władzy”, rozmowa z dr Elżbietą Korolczuk, OKO.press, 2020-11-01