dekiel (język polski)Edytuj

 
dekiel (1.1)
 
dekiel (1.3)
 
dekiel (1.6)
wymowa:
IPA[ˈdɛcɛl], AS[deḱel], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szczelna pokrywa, dopasowana pokrywka
(1.2) przen. slang. głowa
(1.3) daw. okrągła barwna czapka korporancka[1]
(1.4) mot. kołpak koła samochodowego
(1.5) obraź. ktoś głupi, irytujący
(1.6) gw. (Górny Śląsk) pokrywka na garnek[2]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Podaj mi dekiel od słoika.
(1.2) Chyba masz coś z deklem.
(1.5) Nie rozmawiaj z tym deklem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pokrywka
(1.2) czerep
(1.3) rondel[3]
(1.5) świr, palant
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. dekielek m
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Deckel (pokrywka)[4] < niem. decken
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: głowa
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kołpak
(1.6) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pokrywka
  • angielski: (1.1) lid
  • szwedzki: (1.1) lok n
źródła:
  1.   Hasło „dekiel” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Joanna Furgalińska, Ślónsko godka. Ilustrowany słownik dla Hanysów i Goroli, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2010, ISBN 978-83-01-16438-6, s. 128.
  3. Małgorzata Szubert, Leksykon rzeczy minionych i przemijających, Warszawa 2004, s. 56.
  4. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 50.