zdarzać
zdarzać (język polski)
edytuj- znaczenia:
czasownik nieprzechodni
- (1.1) sprawiać, stawać się przyczyną czegoś
czasownik zwrotny zdarzać się
- (2.1) wydarzać się, trafiać się
- odmiana:
- (1.1) koniugacja I
forma liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os. bezokolicznik zdarzać czas teraźniejszy zdarzam zdarzasz zdarza zdarzamy zdarzacie zdarzają czas przeszły m zdarzałem zdarzałeś zdarzał zdarzaliśmy zdarzaliście zdarzali ż zdarzałam zdarzałaś zdarzała zdarzałyśmy zdarzałyście zdarzały n zdarzałom zdarzałoś zdarzało tryb rozkazujący niech zdarzam zdarzaj niech zdarza zdarzajmy zdarzajcie niech zdarzają pozostałe formy czas przyszły m będę zdarzał,
będę zdarzaćbędziesz zdarzał,
będziesz zdarzaćbędzie zdarzał,
będzie zdarzaćbędziemy zdarzali,
będziemy zdarzaćbędziecie zdarzali,
będziecie zdarzaćbędą zdarzali,
będą zdarzaćż będę zdarzała,
będę zdarzaćbędziesz zdarzała,
będziesz zdarzaćbędzie zdarzała,
będzie zdarzaćbędziemy zdarzały,
będziemy zdarzaćbędziecie zdarzały,
będziecie zdarzaćbędą zdarzały,
będą zdarzaćn będę zdarzało,
będę zdarzaćbędziesz zdarzało,
będziesz zdarzaćbędzie zdarzało,
będzie zdarzaćczas zaprzeszły m zdarzałem był zdarzałeś był zdarzał był zdarzaliśmy byli zdarzaliście byli zdarzali byli ż zdarzałam była zdarzałaś była zdarzała była zdarzałyśmy były zdarzałyście były zdarzały były n zdarzałom było zdarzałoś było zdarzało było forma bezosobowa czasu przeszłego zdarzano tryb przypuszczający m zdarzałbym,
byłbym zdarzałzdarzałbyś,
byłbyś zdarzałzdarzałby,
byłby zdarzałzdarzalibyśmy,
bylibyśmy zdarzalizdarzalibyście,
bylibyście zdarzalizdarzaliby,
byliby zdarzaliż zdarzałabym,
byłabym zdarzałazdarzałabyś,
byłabyś zdarzałazdarzałaby,
byłaby zdarzałazdarzałybyśmy,
byłybyśmy zdarzałyzdarzałybyście,
byłybyście zdarzałyzdarzałyby,
byłyby zdarzałyn zdarzałobym,
byłobym zdarzałozdarzałobyś,
byłobyś zdarzałozdarzałoby,
byłoby zdarzałoimiesłów przymiotnikowy czynny m zdarzający, niezdarzający ż zdarzająca, niezdarzająca zdarzające, niezdarzające n zdarzające, niezdarzające imiesłów przymiotnikowy bierny m zdarzany, niezdarzany zdarzani, niezdarzani ż zdarzana, niezdarzana zdarzane, niezdarzane n zdarzane, niezdarzane imiesłów przysłówkowy współczesny zdarzając, nie zdarzając rzeczownik odczasownikowy zdarzanie, niezdarzanie - (2.1) koniugacja I
forma liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os. bezokolicznik zdarzać się czas teraźniejszy zdarzam się zdarzasz się zdarza się zdarzamy się zdarzacie się zdarzają się czas przeszły m zdarzałem się zdarzałeś się zdarzał się zdarzaliśmy się zdarzaliście się zdarzali się ż zdarzałam się zdarzałaś się zdarzała się zdarzałyśmy się zdarzałyście się zdarzały się n zdarzałom się zdarzałoś się zdarzało się tryb rozkazujący niech się zdarzam zdarzaj się niech się zdarza zdarzajmy się zdarzajcie się niech się zdarzają pozostałe formy czas przyszły m będę się zdarzał,
będę się zdarzaćbędziesz się zdarzał,
będziesz się zdarzaćbędzie się zdarzał,
będzie się zdarzaćbędziemy się zdarzali,
będziemy się zdarzaćbędziecie się zdarzali,
będziecie się zdarzaćbędą się zdarzali,
będą się zdarzaćż będę się zdarzała,
będę się zdarzaćbędziesz się zdarzała,
będziesz się zdarzaćbędzie się zdarzała,
będzie się zdarzaćbędziemy się zdarzały,
będziemy się zdarzaćbędziecie się zdarzały,
będziecie się zdarzaćbędą się zdarzały,
będą się zdarzaćn będę się zdarzało,
będę się zdarzaćbędziesz się zdarzało,
będziesz się zdarzaćbędzie się zdarzało,
będzie się zdarzaćczas zaprzeszły m zdarzałem się był zdarzałeś się był zdarzał się był zdarzaliśmy się byli zdarzaliście się byli zdarzali się byli ż zdarzałam się była zdarzałaś się była zdarzała się była zdarzałyśmy się były zdarzałyście się były zdarzały się były n zdarzałom się było zdarzałoś się było zdarzało się było forma bezosobowa czasu przeszłego zdarzano się tryb przypuszczający m zdarzałbym się,
byłbym się zdarzałzdarzałbyś się,
byłbyś się zdarzałzdarzałby się,
byłby się zdarzałzdarzalibyśmy się,
bylibyśmy się zdarzalizdarzalibyście się,
bylibyście się zdarzalizdarzaliby się,
byliby się zdarzaliż zdarzałabym się,
byłabym się zdarzałazdarzałabyś się,
byłabyś się zdarzałazdarzałaby się,
byłaby się zdarzałazdarzałybyśmy się,
byłybyśmy się zdarzałyzdarzałybyście się,
byłybyście się zdarzałyzdarzałyby się,
byłyby się zdarzałyn zdarzałobym się,
byłobym się zdarzałozdarzałobyś się,
byłobyś się zdarzałozdarzałoby się,
byłoby się zdarzałoimiesłów przymiotnikowy czynny m zdarzający się, niezdarzający się ż zdarzająca się, niezdarzająca się zdarzające się, niezdarzające się n zdarzające się, niezdarzające się imiesłów przymiotnikowy bierny m zdarzany, niezdarzany zdarzani, niezdarzani ż zdarzana, niezdarzana zdarzane, niezdarzane n zdarzane, niezdarzane imiesłów przysłówkowy współczesny zdarzając się, nie zdarzając się rzeczownik odczasownikowy zdarzanie się, niezdarzanie się
- przykłady:
- (1.1) Traf zdarzył, że pan Łęcki, nie mogąc już ukryć zabiegów Wokulskiego o pannę Izabelę, zapytał księcia o zdanie o Wokulskim i o radę.[1]
- (2.1) W razach, kiedy zdarzał się spór między uczniem i nauczycielem Polakiem, dyrektor i inspektor stawali zawsze i bezwarunkowo po stronie ucznia, zmniejszali winę, a gdy niepodobna było inaczej, wypraszali u nauczyciela Polaka odpuszczenie kary.[2]
- (2.1) Właśnie przed dwoma tygodniami zdarzył mu się wypadek niezwykły.[3]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zdarzanie n, wydarzenie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (2.1) happen
- arabski: (2.1) وقع
- duński: (2.1) ske, hænde, indtræffe, indtræde, forekomme, finde sted
- esperanto: (2.1) okazi
- hawajski: (2.1) hana
- japoński: (2.1) 起こる
- jidysz: (2.1) טרעפֿן זיך (trefn zich), זײַן (zajn)
- rosyjski: (2.1) случаться
- szwedzki: (2.1) inträffa, förekomma
- źródła:
- ↑ B. Prus: Lalka
- ↑ S. Żeromski: Syzyfowe prace
- ↑ S. Żeromski: Legenda o "bracie leśnym"