włoszczyzna

włoszczyzna (język polski)Edytuj

 
włoszczyzna (1.1) w zupie
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. warzywa używane do przygotowania zupy lub wywaru z warzyw
(1.2) jęz. język włoski
(1.3) pot. to, co włoskie
odmiana:
przykłady:
(1.1) Królowa Bona może i była starą zołzą, intrygantką i trucicielką, ale zawdzięczamy jej włoszczyznę i renesans.
(1.2) Ojciec opowiadał, że mówił po włosku wyśmienicie. Ale w różnych okolicznościach, po przedłużających się ceremoniach czy przeciągających się posiedzeniach naukowych, akcent jego włoszczyzny twardniał[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gw. (Górny Śląsk) grincojg
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) pietruszka, marchew, seler, por, kalafior
wyrazy pokrewne:
rzecz. Włochy lm nmos, Włoch mos, Włoszka ż, włoskość ż
przym. włoski
związki frazeologiczne:
selery, pory i kalafiory, każdy mi przyzna, że to włoszczyzna
etymologia:
pol. włoski + -yzna
uwagi:
(1.2) zobacz też: angielszczyznachińszczyznapolszczyznawłoszczyzna
tłumaczenia:
źródła:
  1. Urząd, Tadeusz Breza, 1960 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.