przyjemność (język polski)Edit

pronunciation:
IPA[pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑], AS[pšyi ̯mność], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal. pronunciation ?/i
definitions:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące
inflection:
(1.1)
examples:
syntax:
collocations:
synonyms:
(1.1) błogość, zadowolenie, satysfakcja, uciecha; pot. frajda; przest. lubość
antonyms:
(1.1) dyskomfort, przykrość, dokuczliwość, niedogodność
hypernyms:
hyponyms:
(1.1) rozkosz
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. przyjemniaczek m, uprzyjemnianie n, uprzyjemnienie n
zdrobn. przyjemnostka ż
czas. uprzyjemniać dk., uprzyjemnić dk.
przym. przyjemny, przyjemnościowy
przysł. przyjemnie, przyjemno
idioms:
cała przyjemność po mojej stronieśrednia przyjemność
etymology:
notes:
translations:
sources:
  1. Tomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 27.