dokuczliwość

dokuczliwość (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, kto dokuczliwy
(1.2) cecha tego, co komuś dokucza
odmiana:
przykłady:
(1.1) O nie, przeklęta dokuczliwośćto może największa wada chłopców w stosunku do dziewczynek[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dokuczliwiec m, dokuczanie n, dokuczenie n
czas. dokuczać ndk., dokuczyć dk.
przym. dokuczliwy
przysł. dokuczliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dokuczliwy + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Janusz Korczak, Prawidła życia