oświeceniowy (język polski)

edytuj
wymowa:
?/i ?/i
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) filoz. kult. dotyczący oświecenia, występujący w epoce oświecenia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Berkeley był drugim zwielkiej trójkioświeceniowych empiryków brytyjskich[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) deizm / duch / filozof / historyk / indywidualizm / myśliciel / nurt / publicysta / racjonalizm / teatr / wolnomyśliciel oświeceniowy • Europa / krytyka / myśl / powieść / publicystyka / tradycja oświeceniowa • ideały / idee oświeceniowe • oświeceniowe utwory literackie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Oświecenie n, oświecanie n, oświecenie n, oświeciciel mos, oświecicielka ż, oświeceniowiec mos, oświeceniowość ż
czas. oświecać ndk., oświecać się ndk., oświecić dk.
przym. oświecony, oświecicielski, świetlny
przysł. oświeceniowo
skr. oświec., Oświec.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. oświecenie + -owy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: