nurt (język polski)Edytuj

 
nurt (1.1)
wymowa:
IPA[nurt], AS[nurt] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) strumień wody w rzece na jej środku, który płynie szybciej niż reszta
(1.2) tendencje w sztuce, filozofii itp.
(1.3) ciąg wydarzeń
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Czółno płynęło spokojnie, niesione z nurtem strumienia.
(1.2) Tworzył w nurcie poezji metafizycznej[1].
składnia:
(1.1) nurt + D.
(1.3) nurt + D.
kolokacje:
(1.1) bystry / lodowaty / rwący / silny / wartki / wodny nurt • porwane nurtem • zmagać się z nurtem
(1.2) awangardowy / dominujący nurt • nurt filozoficzny / literatury / malarstwa / muzykijeden z nurtów
(1.3) nurt dyskusji / wydarzeń / życia
synonimy:
(1.1) prąd
(1.2) kierunek, prąd, tendencja, trend
(1.3) bieg, przebieg
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nurcik mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *nurъtъ, prasł. *norъtъ (prawdop.)[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. z Wikipedii
  2.   Hasło „nurt” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.