anaglif (język polski)Edytuj

 
anaglif (1.1)
wymowa:
IPA[ãˈnaɡlʲif], AS[ãnaglʹif], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jeden z typów rysunku lub fotografii stereoskopowej, dający złudzenie trójwymiaru podczas oglądania za pomocą specjalnych, najczęściej czerwono-niebieskich, okularów; zob. też anaglif w Wikipedii
(1.2) szt. ryta, kuta lub odlewana płaskorzeźba, stanowiąca zwykle dekorację naczyń[1][2]
(1.3) gra świateł i cieni dająca wrażenie reliefu[1][2]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Anaglify tworzy się przez nakładanie na siebie, ale z lekkim przesunięciem, dwóch obrazów tego samego przedmiotu, wydrukowanych w różnych kolorach.
(1.2) Na świątyniach egipskich jest wiele anaglifów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. anaglyphus < gr. ἀνάγλυφος (anáglyphos)[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1   Hasło anaglif w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3.   Hasło anaglyptus w: Charlton T. Lewis i Charles Short, A Latin Dictionary, 1879.