polak
polak (język polski)
edytuj- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik polak polaki dopełniacz polaka polaków celownik polakowi polakom biernik polak / polaka polaki narzędnik polakiem polakami miejscownik polaku polakach wołacz polaku polaki
- przykłady:
- (1.1) Babka od polaka: „Jesteście tępi jak sanki w lecie”[2].
- (1.2) Ance na polaku zadzwonił telefon.
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ z Twittera
polak (język albański)
edytuj- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
przymiotnik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
polak (język duński)
edytuj- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) Polak
- odmiana:
- (1.1) en polak, polakken, polakker, polakkerne
- przykłady:
- (1.1) I perioden 1893-1929 kom der mere end 100.000 polakker til Danmark. → W okresie 1893-1929 ponad 100 000 Polaków przybyło do Danii.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Duński - Kraje i narodowości
- źródła: