niegodziwiec
niegodziwiec (język polski)
edytuj- wymowa:
- IPA: [ˌɲɛɡɔˈʥ̑ivʲjɛʦ̑], AS: [ńegoʒ́ivʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) książk. ktoś niegodziwy, zły, nieuczciwy, nikczemny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik niegodziwiec niegodziwcy dopełniacz niegodziwca niegodziwców celownik niegodziwcowi niegodziwcom biernik niegodziwca niegodziwców narzędnik niegodziwcem niegodziwcami miejscownik niegodziwcu niegodziwcach wołacz niegodziwcze/niegodziwcu niegodziwcy
- przykłady:
- (1.1) Potem jednak służbę znalazła, dziecko u tej praczki za zapłatą zostawiła i przez czas jakiś nieźle by jej było, gdyby zgryzota i żałość, i złość na tego niegodziwca, co ją stąd wyciągnął, a potem w najnieszczęśliwszym położeniu porzucił, nie piekły i nie męczyły tak, że suknię na sobie czasem w drobne kawałki darła (…) (E. Orzeszkowa: Cham)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) łotr, nędznik, łajdak, drań, nikczemnik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. niegodziwość ż
- przym. niegodziwy
- przysł. niegodziwie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) scoundrel, villain, rascal, knave
- białoruski: (1.1) нягоднік m
- esperanto: (1.1) fihomo, fiulo
- jidysz: (1.1) רשע m (rosze)
- rosyjski: (1.1) негодяй m, подлец m
- źródła: