mątewka (język polski)Edytuj

 
mątewka (1.2)
wymowa:
IPA[mɔ̃nˈtɛfka], AS[mõntefka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.asynch. ą 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: mątwa
(1.2) kulin. proste narzędzie do mieszania i rozmącania mąki w wodzie lub śmietanie, wykonane z rosochatej gałązki; zob. też mątewka w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Najłatwiej gotować pamułę ze śliwek (…). Gdy się już rozgotują, rozfyrta (rozmąci) się je mątewką, zatrzepie mąką i soli nieco[1].
(1.1) Znikomek spożył kęs nieba i miesza złotą mątewkąCień własny z cieniem brzóz kilku. A brzozy śnią się i szumią[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kwirlejka, kwyrlejka, kwirla, firlejka, firlejek, gwiazdka, rogalka, kałatuszka, kwirlik, kwyrlajek, kwyrl, rozfyrtaja, kołotłiłka; gw. gór. feruła, rogolka; reg. pozn. kwyrla; reg. śl. kwyrlok, rogolka, fyrlaczka, ferlok; gw. lwow. kołotuszka; reg. kuj. koziołek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) mieszadełko
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mątwa ż, mącenie n, zmącenie n, rozmącenie n, rozmącanie n, mętnienie n, mątew ż
czas. mącić ndk., zmącić dk., rozmącać ndk., rozmącić dk.
przym. mętny
przysł. mętnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. mącić
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Ligęza Ujanowice, wieś powiatu limanowskiego (zapiski z r. 1905), nakładem Polskiej Akademii Umiejętności, Kraków 1928, s. 29.
  2. Bolesław Leśmian Znikomek.