kalka (język polski)Edytuj

 
kalka (1.1)
 
kalka (1.2)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) papier powleczony z jednej strony farbą, wkładany między dwa arkusze papieru, aby na drugim otrzymać kopię tego, co jest pisane na pierwszym[1]; zob. też kalka kopiująca w Wikipedii
(1.2) półprzezroczysty papier służący do kopiowania rysunków i przenoszenia ich na inny papier[1]; zob. też kalka techniczna w Wikipedii
(1.3) wierne odtworzenie jakiegoś wzoru, schematu lub sytuacji w nowych okolicznościach lub nowym miejscu[1]
(1.4) jęz. wyraz lub wyrażenie złożone z rodzimych składników, lecz zbudowane na wzór obcego wyrazu lub wyrażenia[1]; zob. też kalka (językoznawstwo) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.4) Przykładem kalki może być polskie słowozaimek”. Wydaje się posiadać swojską postać, a w istocie rzeczy jest dosłownym tłumaczeniem łacińskiego wzoru.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kalka kopiująca
(1.2) kalka techniczna
(1.4) kalka językowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kalkowanie n, przekalkowanie n, przekalkowywanie n
czas. kalkować ndk., przekalkować dk., przekalkowywać ndk.
przym. kalkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. calque < wł. calcaretłoczyć[4] < łac. calcō
uwagi:
Forma dopełniacza liczby mnogiej „kalek” jest uznawana przez Słownik poprawnej polszczyzny pod redakcją W. Doroszewskiego za niepoprawną[5], a Słownik gramatyczny języka polskiego podaje ją jako niezalecaną[3].
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3   Hasło kalka w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło kalka w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 3,0 3,1 3,2   Hasło kalka w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  4.   Hasło kalka w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Hasło kalka w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 239.