grosz (język polski)Edit

 
2 austriackie grosze (1.3)
pronunciation:
IPA[ɡrɔʃ], AS[groš] pronunciation ?/i
definitions:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jedn. monet. jednostka monetarna w Polsce, obecnie setna część złotego; zob. też grosz w Wikipedii
(1.2) lm nieznacząca suma; kwota nieprzedstawiająca większej wartości
(1.3) hist. setna część szylinga austriackiego
(1.4) hist. miedziana lub srebrna moneta różnej wartości, bita w krajach Europy
inflection:
(1.1-4)
examples:
(1.1) Pudełko pastylek miętowych kosztuje 2 złote i 20 groszy.
(1.2) Zostawił mi jakieś grosze na utrzymanie i myślał, że wszystko jest w porządku.
syntax:
collocations:
(1.4) grosz praski • grosz krakowskigroszowe wydanie
synonyms:
(1.1) skrót gr; daw. gw. warsz. groszak[1]
(1.2) śmieszne pieniądze
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. groszówka ż, grosiwo n
zdrobn. grosik m, groszak m
przym. groszowy
idioms:
bez groszabyć bez grosza przy duszyco do groszanie mieć za grosz sumienianie śmierdzieć groszemniewart złamanego groszaostatni groszspłukać się do groszawdowi groszwtrącać swoje trzy groszeza groszezarobić trochę grosza
przysłowia: do ojca po grosz, do matki po koszulęgrosz do grosza, a będzie kokoszakto rozrzuca grosze, zmarnieje potroszekto się z groszem nie liczy, tego bieda wyćwiczy
etymology:
st.czes. groš < wł. grosso[2]
notes:
translations:
sources:
  1. Bronisław Wieczorkiewicz, Gwara warszawska dawniej i dziś, wyd. drugie rozszerzone, PIW, Warszawa 1968, s. 47.
  2. Hasło grosz w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

grosz (język kaszubski)Edit

pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jedn. monet. grosz
inflection:
examples:
(1.1) Nie żałujta lëdze grosza! → Nie żałujcie ludzie grosza!
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
idioms:
etymology:
notes:
sources: