dreng (język duński)Edit

pronunciation:
pronunciation ?/i
definitions:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) chłopiec, chłopak
inflection:
(1.1) en dreng, drengen, drenge, drengene
examples:
(1.1) Fire ud af ti danske drenge var 13 år eller yngre, da de var fulde første gang.Czterech z dziesięciu duńskich chłopców miało 13 lub mniej lat, gdy po raz pierwszy upiło się.
syntax:
collocations:
synonyms:
(1.1) fyr, knægt
antonyms:
(1.1) pige, mand
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
idioms:
en af de hårde drenge
etymology:
notes:
sources: