alienacja

alienacja (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌalʲjɛ̃ˈnaʦ̑ʲja], AS[alʹi ̯ẽnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) psych. stan osoby, która utraciła więź ze środowiskiem, w którym żyje[1]; zob. też alienacja w Wikipedii
(1.2) filoz. proces, w którym pewne wytwory działalności ludzkiej odrywają się od swych twórców i podporządkowują ich sobie[1]
(1.3) praw. przeniesienie prawa własności na inną osobę[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wyobcowanie
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) stan
(1.2) proces
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. alienowanie n, wyalienowanie n, alienista mos
przym. alienacyjny
przysł. alienacyjnie
czas. alienować ndk., wyalienować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2   Hasło „alienacja” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło „alienacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.