prasować

prasować (język polski)Edytuj

 
kobieta prasuje (1.1)
 
mężczyzna prasuje (1.2)
wymowa:
IPA[praˈsɔvaʨ̑], AS[prasovać]
podział przy przenoszeniu wyrazu: pra•so•wać[1]
?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) wygładzać ubranie za pomocą żelazka
(1.2) ściskać za pomocą prasy
odmiana:
(1.1-2) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Cały wieczór prasowałem koszule i spodnie.
(1.2) Na twoim miejscu prasowałbym blachę z użyciem większej prasy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prasowanie n, prasownica ż, prasownictwo n, prasowacz mos, prasowaczka ż, prasowalność ż, prasa ż, prasówka ż, prasowarka ż, prasowalnia ż, prasownia ż, prasowalnica ż, prasowanko n, doprasowanie n, doprasowywanie n, naprasowanie n, odprasowanie n, odprasowywanie n, poprasowanie n, przeprasowanie n, przeprasowywanie n, przyprasowanie n, przyprasowywanie n, rozprasowanie n, rozprasowywanie n, sprasowanie n, sprasowywanie n, uprasowanie n, wprasowanie n, wprasowywanie n, wyprasowanie n, wyprasowywanie n, zaprasowanie n, zaprasowywanie n
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalniczy, prasowniczy, prasowalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. prasa[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „prasować” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 991.
  2. Hasło „prasa” w: Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2006, ISBN 83-08-03648-1, s. 479.