kobieta prasuje (1.1)
 
mężczyzna prasuje (1.2)
wymowa:
IPA[praˈsɔvaʨ̑], AS[prasovać], ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: pra•so•wać[1]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) wygładzać tkaninę za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.[2][3]
(1.2) tłoczyć, ściskać coś za pomocą prasy[2][3]
odmiana:
(1.1-2) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Cały wieczór prasowałem koszule i spodnie.
(1.2) Na twoim miejscu prasowałbym blachę z użyciem większej prasy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) prasować bluzę / bluzkę / firanę / jeansy / koszulę / koszulkę / marynarkę / obrus / spodnie / spódnicę / sukienkę / T-shirt / zasłony / … • prasować bawełnę / jedwab / len / poliester / wełnę / … • prasować z parą / bez pary • prasować żelazkiem / parownicą • prasować na desce
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prasowanie n, prasownica ż, prasownictwo n, prasowacz mos, prasowaczka ż, prasowalność ż, prasa ż, prasówka ż, prasowarka ż, prasowalnia ż, prasownia ż, prasowalnica ż, prasowanko n
czas. doprasować dk., naprasować dk., odprasować dk., poprasować dk., przeprasować dk., przyprasować dk., rozprasować dk., sprasować dk., uprasować dk., wprasować dk., wyprasować dk., zaprasować dk.
przym. prasowalniczy, prasowniczy, prasowalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. prasa[4]
uwagi:
nie mylić z: pracować
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „prasować” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 991.
  2. 2,0 2,1   Hasło „prasować” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 3,0 3,1   Hasło „prasować” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Hasło „prasa” w: Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1, s. 479.