twój (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i, IPA[tfuj], AS[tfui ̯], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
homofon: tfuj
znaczenia:

zaimek dzierżawczy

(1.1) 2. os. lp
odmiana:
(1.1) zob. Aneks:Język polski - zaimki dzierżawcze
przykłady:
(1.1) Czy to na pewno jest twój pies?
(1.1) Lecz ja, o Panie, ślę moją modlitwę do Ciebie, / w czasie łaskawości, o Boże; / wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, / w zbawczej Twej wierności![1]
(1.1) Powiedzie mnie Orkus w noc, w świat ciemny wichrów, burz; • nie zaznam słońca już, nie zaznam twoich ust, twych ócz.[2] (sic!)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: mójtwójjegojejnaszwaszich
tłumaczenia:
źródła:
  1. Księga Psalmów 69,14, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak).
  2. Stanisław Wyspiański „Noc Listopadowa”

twój (język dolnołużycki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) twój
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

twój (język górnołużycki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) twój
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: