kuriozum (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[kurʲˈjɔzũm], AS[kurʹi ̯ozũm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz lub zjawisko wyjątkowo osobliwe, które budzi zdumienie swoją niezwykłością lub dziwacznością[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Już tylko jako kuriozum warto dodać, że przed wyborami, po których nastąpiło ujawnienie dramatycznego stanu finansów publicznych Grecji w 2010 r. ówczesny rząd stworzył 27 000 etatów w służbie publicznej.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) kuriozum prawne / językowe / medyczne / naukowe / … • istne / pewne kuriozum
synonimy:
(1.1) osobliwość, dziwoląg, fenomen, cudak, ciekawostka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. kuriozalny
przysł. kuriozalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. curiosumrzecz ciekawa, ciekawostka < n od łac. curiosustroskliwy, wścibski < łac. curatroska, piecza, leczenie[3]
uwagi:
(1.1) częsty błąd „swoiste kuriozum” to pleonazm
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło kuriozum w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. „Ekonomia i Zarządzanie” nr 1/2014, Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu, s. 38
  3. Hasło kuriozum w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.