klarnecista (język polski)

edytuj
 
klarnecista (1.1)
wymowa:
IPA[ˌklarnɛˈʨ̑ista], AS[klarnećista], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) muz. osoba grająca na klarnecie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Fantastyczny występ młodego klarnecisty z Katowic zachwycił jurorów i publiczność.
(1.1) Bardziej od pianistów pociągają mnie tylko klarneciści. Dźwięk klarnetu ma w sobie coś niezwykle zmysłowego.
składnia:
kolokacje:
(1.1) muzyk / wirtuoz / nowojorski / pierwszy / początkujący / polski / słynny / wszechstronny klarnecista • klarnecista basowystanowisko / warsztat / występ klarnecisty
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) instrumentalista
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. klarnet mos/mrz, klarnecik mrz
forma żeńska klarnecistka ż
przym. klarnetowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. klarnet + -ista
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „klarnecista” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.