dwulicowość

dwulicowość (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑], AS[dvulʹicovość], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha kogoś, kto swoje zachowanie zmienia w zależności od sytuacji i osób, z którymi się styka
odmiana:
(1.1) blm[1],
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) podwójna moralność, fałszywość, faryzeizm, faryzejstwo, faryzeuszostwo, hipokryzja, obłuda, przewrotność, zakłamanie
antonimy:
(1.1) prostolinijność, prostoduszność, szczerość, otwartość
hiperonimy:
(1.1) nieszczerość
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dwulicowiec m
przym. dwulicowy
przysł. dwulicowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dwa + lico
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „dwulicowość” w: Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, t. I, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978–83–01–19910–4, s. 765.