crown (język angielski)Edytuj

wymowa:
bryt. (RP) IPA/kraʊn/, SAMPA/kraUn/
wymowa kanadyjska?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) korona
(1.2) władza królewska
(1.3) wieniec
(1.4) jedn. monet. korona
(1.5) czubek (głowy, wzgórza)
(1.6) bot. korona drzewa
(1.7) stomat. korona
(1.8) zwieńczenie, ukoronowanie
(1.9) denko kapelusza
(1.10) mat. korona[1]

przymiotnik

(2.1) koronny

czasownik

(3.1) koronować, ukoronować
(3.2) zwieńczyć (także np. sukcesem)
(3.3) pot. walnąć z główki/w głowę
(3.4) w warcabach: to crown a king: zrobić damkę
(3.5) stomat. nałożyć koronę (na ząb)
odmiana:
przykłady:
(1.2) This land belongs to the Crown.Ten kraj należy do Korony.
(3.2) The woman was sticking flowers in a wreath that crowned the top of her head.Kobieta wtykała kwiaty w wianek, który wieńczył czubek jej głowy.
składnia:
kolokacje:
(2.1) crown jewels
(3.2) crown with success
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
to crown it allna dodatek
crowned princenastępca tronu
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jerzy Jaworski, Zbigniew Lonc i Mariusz Woźniak, Słownik angielsko-polski teorii grafów.