biedota (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogół ludzi biednych, bez środków do życia
(1.2) pot. osoba bez środków do życia, t. człowiek, który budzi współczucie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Hrabiego stać było na wielki gest: wybudował szpital dla biedoty, czym zyskał sympatię córki księcia.
składnia:
kolokacje:
(1.1) biedota miejska
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bieda ż, biedak m, biedaczka ż, biedactwo n, biedny mos, zbiednienie n, biedowanie n, biedaczek mos, biedaczyna ż/mos
czas. biednieć
przym. biedny
przysł. biednie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: