tygr (język polski)Edytuj

 
tygr (1.1)
wymowa:
IPA[tɨkr̥], AS[tykr̦], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) śr.pol.[1] zool. tygrys
odmiana:
przykłady:
(1.1) Do tego ma też sam ten kraj dziwnie wiele dzikich zwierzów jako elefanty, tygry, lamparty, smoki okrutne, co bardzo szkodzą, lwi, niedźwiedzie czarne, kuropatwy, przepiórki, ptactwa okrutność wielka, a zwłaszcza nad morzem[2]. (sic!)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tygrys
źródła:
  1.   Słownik polszczyzny XVI wieku. Edycja internetowa, Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2010–, ISBN 978-83-65573-85-8.
  2. XVI-wieczny list z Indii pióra podróżnika Krzysztofa Pawłowskiego

tygr (język czeski)Edytuj

 
tygr (1.1)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) zool. tygrys
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tygřice ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: