Podobna pisownia Podobna pisownia: zwiérz

zwierz (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[zvʲjɛʃ], AS[zvʹi ̯eš], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) wielkie[1], szczególnie[2] dzikie zwierzę, bestia[2]
(1.2) przest. zwierzyna[2]
odmiana:
(1.1)
(1.2) blm,
przykłady:
(1.1) Osierocona ziemia czém będzie bez ludzi? / Od kogo na ołtarzach ofiary miéć będą? / Czy tylko dzikie zwierza cały świat posiędą?[5]
(1.2) W tych borach i bagniskach znajdował łatwy przytułek zwierz wszelkiego rodzaju, w najgłębszych mrokach leśnych żyła moc niezmierna turów brodatych, niedźwiedzi i dzikich świń, a obok nich liczna szara gawiedź wilków, rysiów, kun, stada sarn i kraśnych suhaków; w bagniskach i w łachach rzecznych bobry zakładały swoje żeremia, o których to bobrach chodziły wieści na Zaporożu, że między nimi stuletnie starce, białe jak śnieg ze starości[6].
składnia:
kolokacje:
(1.2) polowanie na grubego zwierza[2]
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zwierzę n, zwierzak mzw, zwierzyna ż, zwierzątko n, zwierzęta lm nmos
przym. zwierzęcy
związki frazeologiczne:
czarny zwierzgruby zwierz
etymologia:
prasł. *zvěrьdzikie zwierzę
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „zwierz” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Hasło „zwierz” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1976.
  3. 3,0 3,1 3,2   Hasło „zwierz” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4.   Hasło „zwierz” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  5. „Przemiany Owidiusza. Xięga pierwsza.” w: Bruno Kiciński, Poezye Brunona Hrabi Kicińskiego: częścią przekładane, częścią oryginalne w XII tomach, oddział II, tom 7, Warszawa, w drukarni przy ulicy Rymarskiej n. 743, 1843, str. 55.
  6. Henryk Sienkiewicz: Ogniem i mieczem