skuwka (język polski)Edytuj

 
skuwki (1.1) pędzli
 
skuwki (1.1) sznurowadeł
 
skuwka (1.1) na linie
 
skuwka (1.2) i pióro
wymowa:
IPA[ˈskufka], AS[skufka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) blaszka zawinięta w tuleję, która coś wzmacnia, łączy jakieś części lub zabezpiecza[1]
(1.2) cylindryczna nasadka na wieczne pióro zabezpieczająca je przed wyschnięciem atramentu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Odleciały mi skuwki w sznurowadłach i teraz strzępią się.
składnia:
(1.1) skuwka + D. • skuwka od + D. • skuwka na + N.
kolokacje:
(1.1) skuwka (od) wiecznego pióra / sznurowadła / wędki / liny / pędzla
synonimy:
(1.2) zatyczka, nasadka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) aglet
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. kuć ndk., skuć dk., skuwać ndk.
rzecz. skuweczka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. skuć
uwagi:
(1.1) słowo jest jednym z wyjątków ortograficznych od reguły, która mówi, że wyrazy zakończone na „-ów” i „-ówka” pisane są przez „ó
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło skuwka w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.; zob. też skuwka w Wikipedii