prezydent

prezydent (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i, IPA[ˈprɛzɨdɛ̃nt], AS[prezydẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. na 3 syl.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) polit. głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach; zob. też prezydent w Wikipedii
(1.2) adm. w Polsce najwyższy przedstawiciel samorządu w miastach liczących ponad 100 tysięcy mieszkańców; zob. też prezydent miasta w Wikipedii
(1.3) sport. prezes
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) W Polsce w wypadku śmierci prezydenta, jego funkcję do czasu przeprowadzenia wyborów pełni marszałek sejmu.
(1.2) Prezydent miasta na prawach powiatu także wydaje pozwolenie na budowę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) prezydent elekt • prezydent Polski / RP / Rzeczypospolitej Polskiej / Czech / USA / …
(1.2) prezydent miasta / Warszawy / Poznania / Krakowa / … • prezydent miasta Warszawa / Katowice / …
synonimy:
(1.2) mer
antonimy:
(1.1) król, monarcha
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prezydentura ż, prezydentostwo n, prezydentowa ż, prezydentówna ż, prezydencja ż, prezydium n
forma żeńska prezydentka ż
przym. prezydencki, prezydialny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. prae-sidenszasiadający przed innymi, z przodu
uwagi:
(1.2) zobacz też: wójtburmistrz
(1.3) najczęściej jako niepoprawne tłumaczenie wyrazu president z innych języków
tłumaczenia:
źródła:

prezydent (język kaszubski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) polit. prezydent
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przédnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. prezydentowi
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

prezydent (język wilamowski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) polit. prezydent[1]
(1.2) adm. prezydent[1]
(1.3) prezes[1]
(1.4) przewodniczący[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska prezydentyn ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3   Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Bielsko-Biała, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, 2004, ISBN 83-914917-8-1.