ohyda (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ɔˈxɨda], AS[oχyda] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. coś ohydnego, brzydkiego, wzbudzającego wstręt, obrzydzenie
(1.2) książk. cecha (1.1)
(1.3) daw. wstyd, sromota, niesława[1]
(1.4) daw. człowiek ohydny, zakała, wyrodek, wyrzutek[1]
(1.5) gw. coś ogromnego, kolos (o człowieku lub koniu)[1]
(1.6) gw. tłum, hurma, gromada[1]
odmiana:
(1.1,4-6)
(1.2-3) blm;
przykłady:
(1.1) Przecież brukselka to ohyda! Jak można to w ogóle jeść?
(1.3) Sowizdrzał, powiedzą, przed dworem ohyda![2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-6) daw. ochyda, gw. hydota, st.pol. hyd, st.pol. hydanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ohydztwo n, daw. ohydność, daw. ochydność, daw. ohydliwość n, daw. ochydliwość n, daw. ohydnica ż, daw. ohydzanie n, daw. ohydzenie n
przym. ohydnie, ohydny, daw. ochydny, daw. ohydliwy, daw. ohisny
przysł. ohydnie, daw. ochydnie, daw. ohydliwie, daw. ochydliwie, daw. ohydno
czas. daw. ohydzić, st.pol. ohidzić, daw. ochydzić, daw. ohydzać, daw. ochydzać, daw. ohydzieć, daw. ochydnąć, daw. ohydzić się, daw. ohydzać się
związki frazeologiczne:
etymologia:
Rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego prasł. *o(b)gyditi → 'uczynić wstrętnym, zanieczyścić, upaprać' < prasł. *gyditi → 'czynić wstrętnym, zanieczyszczać, paprać', czasownika odrzeczownikowego od prasł. *gydъ / prasł. *gyda → 'coś budzącego wstręt, obrzydzenie'; polska postać z h pod wpływem czeskim bądź ruskim[3].
Zobacz też: białor. агіда, ukr. огида.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3   Hasło ohyda w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. III, Warszawa 1900–1927, s. 723.
  2. Wincenty Pol: Poezye
  3.   Hasło ohyda w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.