kądziel (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) włók. pęk włókien umocowany na krążku przęślicy lub kołowrotka; zob. też kądziel w Wikipedii
(1.2) przest. żeńska linia pokrewieństwa w rodzinie
(1.3) łow. grzywa żubra
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Siedziała w izbie przy piecu i przędła kądziel.
(1.2) Twardowski był dobry szlachcic, bo po mieczu i kądzieli. (L. Siemiński: Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie)
(1.3) Żubrzą grzywę myśliwi nazywają kądzielą.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przędzenie kądzieli
(1.2) po kądzieli
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pęk
(1.2) pokrewieństwo
(1.3) grzywa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kądzielnik m
przym. kądzielny, kądzielowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: