grzywa (język polski)Edytuj

 
końska grzywa (1.1)
 
lwia grzywa (1.1)
 
grzywa (1.3)
wymowa:
IPA[ˈɡʒɨva], AS[gžyva] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi
(1.2) książk. bujna czupryna
(1.3) zgrub. od: grzywka
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Istotnie jakiś jeździec zbliżał się całym pędem i pochylony na siodle, z twarzą ukrytą w grzywie końskiej, smagał jeszcze nahajem swego źrebca, który zdawał się ziemi nie tykać[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. grzywiasty
rzecz. grzywka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *grivadługie włosy na karku zwierzęcia < praindoeur. *grīu̯āszyja, okolice gardła, od praindoeur. *ger-pochłaniać, połykać[2]
por. czes. hříva, ros. грива (griva), chorw. griva, sanskr. ग्रीवा (grīvā)[2]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia:
(1.3) dla języków nierozróżniających zgrubień zobacz listę tłumaczeń w haśle: grzywka
źródła:
  1. H. Sienkiewicz: Ogniem i mieczem
  2. 2,0 2,1 Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006, ISBN 83-08-03648-1.