blask (język polski)Edit

 
blask (1.1)
pronunciation:
IPA[blask], AS[blask] pronunciation ?/i
definitions:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jaskrawe światło
(1.2) światło odbite, poblask
(1.3) książk. świetność, gloria
(1.4) książk. przejaw, przebłysk
(1.5) pot. przen. ekspresja radości, szczęścia
(1.6) fiz. luminancja
inflection:
(1.1-6)
examples:
(1.1) Oślepił mnie blask reflektorów samochodu z przeciwka.
(1.2) Blask diamentów jest jedyny w swoim rodzaju.
(1.3) Blask targanego konfliktami imperium zaczął przygasać.
(1.4) Ujrzałem blask przychylności w oczach mej wybranki.
(1.5) Spójrz, jaka zadowolona, blask od niej bije.
syntax:
collocations:
synonyms:
(1.1) jasność
antonyms:
(1.1) mrok
(1.2) cień
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. odblask mrz, poblask mrz
przym. blaskowy, odblaskowy, poblaskowy
idioms:
etymology:
notes:
translations:
sources: