Prometeusz

Prometeusz (język polski)Edytuj

 
Prometeusz (1.1)
 
Prometeusz (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) mit. gr. tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień; zob. też Prometeusz (mitologia) w Wikipedii
(1.2) astr. księżyc Saturna; zob. też Prometeusz (księżyc) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Gdy Prometeusz, jak nam wieść niesie daleka, • Wziąwszy kawałek gliny ulepił z niej człeka, • Tak był doskonałością pupki tej przejęty chciał widzieć pierwszą pomiędzy zwierzęty (…)[1] (sic!)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) tytan
(1.1) księżyc
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. promet m
przym. Prometeuszowy, prometeuszowy, prometejski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. Προμηθεύς < gr. προμηθής + -εύς < gr. πρό + μανθάνω
(1.2) od (1.1)
uwagi:
zob. też Prometeusz w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Ursyn Niemcewicz „Prometeusz”