żartowniś

żartowniś (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ʒarˈtɔvʲɲiɕ], AS[žartovʹńiś], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś lubiący żartować
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nastoletni żartowniś, który zadzwonił na policję z informacją o bombie w szkole, został zatrzymany.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dowcipas, dowcipniś, figlarz, filut, kawalarz, sowizdrzał, wesołek, zbytnik, zgrywus, jajcarz, jajarz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żart mrz, żarcik m, żartobliwość ż, żartowanie n, zażartowanie n
forma żeńska żartownisia ż,
czas. żartować ndk., zażartować dk.
przym. żartobliwy
przysł. żartobliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
od pol. żart
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: