filut (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) spryciarz albo żartowniś, figlarz[1][2]
(1.2) daw. gw. (Warszawa) oszust[3]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. filuteria ż
przym. filuterny
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. filouoszust, szuler; figlarz, psotnik[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1   Hasło filut w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Bronisław Wieczorkiewicz, Gwara warszawska dawniej i dziś, wyd. drugie rozszerzone, PIW, Warszawa 1968, s. 25.