wszetecznik

wszetecznik (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[fʃɛˈtɛʧ̑ʲɲik], AS[fšetečʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. osoba rozwiązła i gorsząca swoim zachowaniem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bezwstydnik, rozpustnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wszeteczeństwo n, wszeteczność ż
forma żeńska wszetecznica ż
przym. wszeteczny
przysł. wszetecznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wszeteczny + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: rozpustnik
źródła: