bezwstydnik

bezwstydnik (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zachowująca się nieskromnie lub wręcz rozpustnie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kilku starych bezwstydników siedziało pod samą sceną.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lubieżnik, rozpustnik; przest. wszetecznik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bezwstyd mrz, bezwstydność ż
forma żeńska bezwstydnica ż
przym. bezwstydny
przysł. bezwstydnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. bezwstyd + -nik, pol. bezwstydny + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło bezwstydnik w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.