wierzchowiec

wierzchowiec (język polski)Edytuj

 
wierzchowiec (1.1)
wymowa:
IPA[vʲjɛʃˈxɔvʲjɛʦ̑], AS[vʹi ̯ešχovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) jeźdz. koń do jazdy wierzchem, w siodle
(1.2) gw. czubek, wierzchołek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mój wierzchowiec wpadł do jakiegoś dołu, wypełnionego rudą, cuchnącą wodą[1].
(1.1) Odjechawszy kawałek dalej, pan i sługa zsiedli ze swoich wierzchowców i puścili je na trawę, a sami posilali się z zawiniątka, które Sanczo zdjął z osła[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) rasowy / spłoszony / wspaniały wierzchowiec • dosiąść / dosiadać / popędzić / siodłać wierzchowca • jechać na wierzchowcu
synonimy:
(1.1) rumak; daw. wierzchowy
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) koń
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wierzchowy mos/mzw, wierzch mrz, wierzchowina ż
przym. wierzchni, wierzchowy
przysł. wierzchem
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wierzchowy + -owiec
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Ferdynand Ossendowski, Męczeńska włóczęga (wyd. 1929)
  2. Zbigniew Kamiński (Cervantes), Don Kiszot z la Manczy i jego przygody (wyd. 1900)