trud (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[trut], AS[trut], zjawiska fonetyczne: wygł. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ciężka praca, duży wysiłek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Postanowił nie żałować trudu i doprowadzić sprawę do końca.
(1.1) Nie złamie wolnych żadna klęska, / Nie strwoży śmiałych żaden trud / Pójdziemy razem do zwycięstwa, / Gdy ramię w ramię stanie lud[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) nie szczędzić trudu • zadać sobie trud • odpocząć po trudzie
synonimy:
(1.1) fatyga, wysiłek, znój
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trudność ż
czas. trudnić ndk., trudnić się ndk., utrudniać ndk., utrudnić dk.
przym. trudny
przysł. trudno
wykrz. trudno
związki frazeologiczne:
z trudemdanaidowy trud
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Ryszard Dobrowolski, Warszawskie dzieci

trud (esperanto (morfem))Edytuj

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) nalegać, narzucać
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
czas. trudi, trudiĝi, altrudi, entrudiĝi
przym. trudiĝema, trudema
rzecz. entrudulo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: